روي لبهايت سادگي موج مي زند

مثل دلم وقت ديدنت

و عمق چشمهايت ستاره باران است .

و من ...

خيره به چشمانت .

مدام اصرار و اصرار

مي دانم خسته اي اما ،

تا گسستن آخرين بند چشم برهم زدني باقيست .

يه شبي از اين شبا به کوچه تون سر مي زنم

مي گذرم از همه چي به سيم اخر مي زنم

تا که دل اروم بشه دور و بر خونه تو

مي شينم تا برسي خيال نکن در ميزنم

مي دوني که بهتر از تو مي شناسه کوچه منو؟

همه پيچکاي ديوارا و اون درخت مو

همشون خوب مي دونن من واسه چي اون جا ميام

مي دونن ميام مي شينم سر راه براي تو

طرف خونه تو يه شب مي خوام پر بزنم

دل به در يا بزنم به سيم اخر بزنم

يا دوباره ميگي نه يا قبولم ميکني

هر چي هس ميخوام يه شب به کوچه تون سر بزنم